یک داروی آزمایشی جدید به نام داراکسونراسیب در کارآزمایی بالینی بزرگ روی ۵۰۰ بیمار سرطان متاستاتیک پانکراس، طول عمر متوسط بیماران را از ۶.۷ ماه به ۱۳.۲ ماه افزایش داد و خطر مرگ را حدود ۶۰ درصد کاهش داد.
بیماران شرکتکننده در مطالعه مبتلا به سرطان متاستاتیک لوزالمعده بودند و پیش از این یک دوره شیمیدرمانی را پشت سر گذاشته بودند. نتایج نشان داد افرادی که داراکسونراسیب دریافت کردند بهطور متوسط ۱۳.۲ ماه زنده ماندند، در حالی که این رقم در گروهی که شیمیدرمانی معمول دریافت کرده بودند تنها ۶.۷ ماه بود. همچنین خطر مرگ در بیماران دریافتکننده دارو حدود ۶۰ درصد کاهش یافت.
این دارو علاوه بر افزایش طول عمر، روند پیشرفت بیماری را نیز کندتر کرد. مدت زمان کنترل بیماری در بیمارانی که داراکسونراسیب مصرف کردند بهطور متوسط ۷.۲ ماه بود، در حالی که در گروه شیمیدرمانی تنها ۳.۶ ماه ثبت شد. سرطان پانکراس یکی از مرگبارترین انواع سرطان به شمار میرود، زیرا معمولاً زمانی تشخیص داده میشود که به سایر بخشهای بدن گسترش یافته است و گزینههای درمانی مؤثر برای مراحل پیشرفته آن بسیار محدود هستند.
داراکسونراسیب با هدف قرار دادن پروتئینهای «راس» طراحی شده است؛ پروتئینهایی که نقش مهمی در رشد و گسترش سلولهای سرطانی دارند. بیش از ۹۰ درصد سرطانهای پانکراس دارای جهش در ژن «کِیراس» هستند و به همین دلیل این مسیر درمانی توجه زیادی را به خود جلب کرده است.
«برایان وولپین»، مدیر مرکز تحقیقات سرطان پانکراس هیل فمیلی در مؤسسه دانا-فاربر، اعلام کرد این نخستین مهارکننده «راس» است که در یک مطالعه تصادفی و گسترده روی بیماران سرطان پانکراس آزمایش شده و نتایج آن نشان میدهد این دسته از داروها میتوانند تأثیر چشمگیری بر درمان این بیماری داشته باشند.
پژوهشگران همچنین مشاهده کردند که نرخ کوچک شدن یا ناپدید شدن تومورها در بیماران دریافتکننده دارو بسیار بیشتر از گروه شیمیدرمانی بوده است. عوارض جانبی گزارششده شامل بثورات پوستی، التهاب دهان، تهوع و اسهال بود و مشکل ایمنی غیرمنتظرهای مشاهده نشد.
در همین حال، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) در اردیبهشت ۱۴۰۵ برنامه دسترسی گسترده به این دارو را برای برخی بیماران صادر کرد تا پیش از پایان فرایند بررسی و تأیید نهایی نیز بتوانند از آن استفاده کنند. نتایج کامل این پژوهش در نشریه پزشکی معتبر «نیو انگلند ژورنال آو مدیسین» منتشر شده است.
